CD-Audio (ang. Compact Disc Digital Audio, Audio-CD, CD DA) – standard cyfrowego zapisu dźwięku na płycie kompaktowej, wykorzystujący do tego celu kodowanie PCM o częstotliwości próbkowania 44,1 kHz i rozdzielczości 16 bitów na próbkę. Odtwarza się w standardowych odtwarzaczach CD, również na komputerze.
Więcej informacji na: http://pl.wikipedia.org/wiki/Audio-CD

Komplet zawierający płytę CD plus płytę DVD.

Blu-ray – nowy, konkurencyjny dla HD DVD format zapisu optycznego. Opracowany przez Blu-ray Disc Association (BDA), wyróżnia się większą pojemnością od płyt DVD, co jest możliwe dzięki zastosowaniu niebieskiego lasera.

Obecnie pojemność 2-warstwowych płyt dochodzi do 50 GB. Zaś TDK stworzyło już 6-warstwowy nośnik o pojemności 200GB. Wymaga specjalnego odtwarzacza BLU-RAY. Nie odtwarza się na zwykłych odtwarzaczach DVD.

Płyta gramofonowa – okrągła płyta o wymiarach od 17,5 do 30 cm z zapisanym spiralnie (dośrodkowo) w sposób analogowy nagraniem dźwiękowym; wykonywana z polichlorku winylu (stąd nazwa potoczna – płyta winylowa, lub od koloru – czarna płyta) . Powszechne jest też potoczne określenie płyta analogowa. W dzisiejszych czasach płytę gramofonową najchętniej nazywa się winylem i jest najczęściej kojarzona z DJ-ami, którzy preferują ten nośnik do puszczania muzyki w klubach, na dyskotekach czy na imprezach muzycznych.
Więcej informacji na: http://pl.wikipedia.org/wiki/P%C5%82yta_winylowa